کلیات دستور زبان فارسی

دستور زبان یا گِرامِر (زبان یونانی باستان: γραμματική) مجموعه قوانین و ضوابط حاکم بر ساختار واژه‌ها، جمله‌ها، واج‌ها و آواها و معناها در زبان است. به عبارت دیگر؛ دستور زبان مجموعه قواعد و آیین‌هایی است که اهل زبان آن‌ها را به‌طور قراردادی و دسته‌ایی، مجموعه‌ای (همکاری دسته جمعی)، و تکاملی (نقاشی، خط میخی و…) فراگرفته و زبان‌ آموزان، برای درک بهتر گفتار و نوشتار اهل زبان، آن را می‌آموزند.[۱] در تقسیم‌بندی‌های سنتی، دستور زبان به‌ طور کلی از دو شاخه‌ی واژه‌شناسی (صرف) و جمله‌شناسی (نحو) تشکیل شده‌ است. صرف و نحو با هم دستورِ یک زبان را تشکیل می‌دهند؛ ولی امروزه دستور زبان را، که زیرشاخه‌ای از دانش زبان‌شناسی به‌شمار می‌آید، دارای بخش‌های آواشناسی، واج‌شناسی، صرف، نحو و معناشناسی می‌دانند.

دستور زبان فارسی یا دستور زبان پارسی مجموعه قواعدی است که ویژگی‌ها و توانایی‌های زبان فارسی را نشان می‌دهد. دستور زبان فارسی با بسیاری از زبان‌های هندواروپایی شباهت‌هایی دارد، به‌خصوص زبان‌هایی که از ریشه زبان‌های هندوایرانی هستند.

سر فصل ها و مهارت های کلیات دستور زبان فارسی عبارت اند از :

  • تعریف
  • کاربرد اصطلاحات
  • تاریخ
  • گسترش دستور زبان
  • چارچوب دستور زبان
  • آموزش

* علاقه مندان به دوره آموزشی کلیات دستور زبان فارسی می توانید منابع را به صورت فصل بندی از وب سایت ۲ac.ir خریداری و دانلود نمایید و یا دوره کامل همراه با ارزیابی و گواهینامه معتبر از وب سایت ۹ac.ir ثبت نام نمایید تا بسته آموزشی برای شما ارسال گردد.

* توجه نمایید از زمان تهیه اشتراک ۶۰ روز مهلت دارید تا آزمون را  به پایان برسانید.

 


مواد امتحانی

کلیات دستور زبان فارسی

دستور زبان فارسی یا دستور زبان پارسی مجموعه قواعدی است که ویژگی‌ها و توانایی‌های زبان فارسی را نشان می‌دهد. دستور زبان فارسی با بسیاری از زبان‌های هندواروپایی شباهت‌هایی دارد، به‌خصوص زبان‌هایی که از ریشه زبان‌های هندوایرانی هستند.

خرید اشتراک این آزمون